"samen fotograferen" 25-03-2026 te brussel

Op woensdag 25 maart trok een kleine groep fotografen door het bruisende hart van Brussel.

Startpunt: station Brussel-Noord, waar de mix van pendelaars, architectuur en stedelijke dynamiek meteen voor de eerste beelden zorgde. Een korte regenbui dwong ons even te schuilen, maar zelfs dat moment leverde mooie reflecties en spontane straattaferelen op.
Zodra de lucht opklaarde, wandelden we richting Jardin Botanique (Kruidtuin). De overgang van het ruwe ritme rond het station naar de rust van de tuin voelde als een adempauze.
Op naar de de Koning Albert II-laan op, een boulevard waar moderne architectuur, spiegelende gevels en strakke lijnen uitnodigen tot grafische composities.
De tocht vervolgde door de Nieuwstraat: drukte, kleuren, winkellichten en een eindeloze stroom mensen — ideaal voor wie houdt van levendige straatfotografie.
We sloten af bij station Brussel-Centraal. Een wandeling vol variatie, ritme en onverwachte momenten. Kort samengevat: Een vleugje regen en een hoop inspiratie.

"Ik ga slapen"

fotograaf: Christine Ballegeer

Die man heeft nooit gezien dat ik fotografeerde. Hij was zo intensief bezig z'n plekje klaar te maken. Ook de muur vond ik sprekend waarvoor hij stond. Alsook de reflectie links en rechts toont dat het leven doorgaat in groot contrast met zijn 'willen rusten en een plaats vinden'.

"The Umbrella Man"

fotograaf: Frederik Flement

Fotograferen bij regenachtig weer kan soms zijn leuke momenten opleveren. Het bied meer reflectie op de grond en soms passeert er eens iemand met extra accessoire zoals een paraplu.

"Voorbijgangers"

fotograaf: Conny Depuydt

Mensen lopen gewoon voorbij.......

“Transparante toegang”

fotograaf: Didier de Borle

Een glazen lift in een publieke ruimte is meer dan een technisch object; het is een belofte. De belofte dat iedereen — ongeacht mobiliteit, leeftijd of tempo — welkom is in dezelfde ruimte. De helderheid van het glas maakt de beweging zichtbaar, bijna ceremonieel. De twee mensen op de bank vormen een rustig contrapunt: een moment van wachten, van pauze, terwijl de lift symbool staat voor vooruitgang. Een stille ode aan inclusieve architectuur.

"Even genieten"

fotograaf: Christine Ballegeer

Hier zie je de drukte van de stad en de geneugten voor de mensen die het zich kunnen permitteren. Ik had de vrouw goed in beeld, heel vlug en onverwachts getrokken. Het kader waarin ze getrokken werd, vond ik sprekend: een heel andere kant en groot contrast met de armoede die we ook in Brussel gezien hebben.

“Tussen het beton”

Fotograaf: Didier de Borle

Een massieve betonnen structuur, ruw en onverschillig, wordt doorbroken door de aanwezigheid van één figuur met een blauwe rugzak. De graffiti — harten, tekens, woorden — zijn de fluisteringen van voorbijgangers die hun sporen wilden achterlaten. De mens in het beeld lijkt klein, maar tegelijk is hij de sleutel: zonder hem zou het enkel architectuur zijn. Met hem wordt het een verhaal over stedelijke eenzaamheid, rebellie en de schoonheid van onverwachte ontmoetingen tussen mens en ruimte.

"Yellow Guidance"

fotograaf: Frederik Flement

Het blauw-gele verkeersbord en de roze graffiti zijn leuke eyecatchers in een grauwe omgeving.

"Nummer 9"